FIKRALAR
   
İbik Dayı, Osman Ağa, Kortikoğlu, Çuhadargilin Sabri Dayı, Hayrullah Çece ve diğerleri
Ağın ve çevresinin fıkra zenginliğine önemli katkı sağlamışlardır.Ağın’da fıkra tiplerinin önemli ismi İbik Dayı (1867-1943) Ağın’nın Uzungil Mahallesinde yaşamış Nükte ve olayları, hazır cevaplılığı ile Ağınlıların ince zekasını ortaya koymuştur. Fıkaraları Prof.Dr.Saim SAKAOĞLU tarafından derlenmiştir. Ağın halkı arasında fıkraya temsil de denmektedir. Halk fıkraları ya insanların ya da köy ve kasabaların eksik yönlerini belirtmek için anlatır.
   
 
   
ALLAH YARDIM ETSİN
   
Kohpinik köyünden birkaç kişi çaya balık avına giderler, birden yağmur yağmaya başlar, hemen torun altına girerler ve Allah yardım etsin açıkta kalana derler.

 
ATEŞ ÇIKARIYOR
Sakal tıraşı gelen İbik Dayı traş olmak için Berber Mehmet Ustaya gider. Berber İbik Dayının sakalını sabunladıktan sonra başlar sakalını kazımaya. Canı yanan İbik Dayı daha fazla dayanamaz.

-Yavrum Mehmet senin bu ustura neden yapılmış der. Berber sorunun asıl maksadını kavramadan cevap verir.

-Çelikten Dayı

-Belli der İbik dayı çelikten olmasa gözümden böyle ateş çıkarmı.

 
YOL VERGİSİ
İbik Dayının yaşadığı yıllarda hayvan besleyen kişilerden sayım vergisi, yol yapmakla yükümlü olanlardan ise yol vergisi alınırdı. Sayım vergisi Koyun, Keçi, İnek, Öküz gibi hayvanlardan alınır, At ile Eşşekten alınmazdı. Bir gün Aliuşağı mahallesinden Çavuş Emi hasta olan eşeğinden söz ederken;

-Eşek ölürse deriye yüzüp ineğin sırtına geçireceğim ki sayım vergisinden kurtulayım der. İbik Dayı’da;

-Sen o deriyi kendi sırtına geçir ki yol vergisinden kurtulasın diyerek taşı gediğine koyar.

 
HEKMAT’IN TRENİ
Palaz Ahmet Dayı’nın oğlu Hekmat askerde parasız kalır. Babasından para istemenin yollarını düşünür ve Babasına güzel bir mektup yazar.

-Sevgili Babacığım, Ağına tren getireceğim, pazarlığını yaptım, ikiyüzelli liraya anlaştık, yüz lirasını verdim, geriye kalan yüzelli lirayıda bana gönderki gelince treni alıp geleyim.

Palaz Ahmet Dayı’da Hekmat’a yüz elli lirayı postalar ve gördüklerine,

-Bizim oğlan tren almış , askerden gelince getirecek der. Hekmat askerliğini bitirir ve Ağın’a gelir. Babası tren getirmediğini görünce,

-Hani Hekmat tren...der. Hekmat bunun da planını kurmuştur.

-Baba Vallaha treni tam feribota yükleyecektim. Namussuzun tekeri kaymasın mı yallah! Doğru denize yuvarlandı.
 
YAVRUSUNU DA BANA VER
Otomobilin Ağın’a ilk geldiği yıllarda, Beyelması (Hozakbur) köyüne bir kamyon gider. Köylüler arabanın etrafını çevirirler. Ayşe Bacı da arabanın etrafında dönüp durmaktadır, getirdiği bir burma otu kamyonun önüne koyarak, kamyon şöförüne döner.

-Nolursuz bunun yavrusu olursa onu da bana verinki seveem der.

KÜPÜ KIRIN

Kohpinikli kadının biri bir gün küpte yayık yayıyormuş, işi bittikten sonra yayığı temizleyip evin dışında bir yere koymuş, öküz gelip küpe kafasını sokmuş, komşularıyla birlikte ne yapmışlarsa öküzün kafasını küpten çıkaramamışlar. Köyde herkesin akıl danıştığı Fatime isminde bir kadın varmış, komşuları bunun üzerine kadına git Fatime’ye danış demişler. Bunun üzerine Fatime,

-Öküzün boğazını kesin demiş. Öküzün boğazını kesmişler başı yine çıkmayınca, tekrar Fatimeye danışmışlar, Fatime bu seferde,

-Küpü kırın, küpü kırın demiş.
 
KOYUN POSTU
Çuhadargilin Sabri Dayı nın evine kız kardeşi Hatiçe Bacı üzüntülü ve heyecanlı bir vaziyete gelir.

Sabri Dayı,

-Bu ne hal bacı der, Hatiçe bacı ağlayaraktan.

-Ula Sabri o devrülesi Küzneli Ekrem ( Zamanın Belediye Başkanı) geçileri galdurirmiş, benimde iki tane geçim var, ben nedejeğim. Sabri dayı bunun üzerine;

-Üzülme bacı bundan kolay ne var, senin keçilerin kolik (boynuzsuz) değil mi? Oda sevinerekten

-Hee...der. Sabri dayı devamla

-Keçilerin sırtına iki tane koyun postu geçirdin mi, Çoban da bir şey anlamaz, belediye de. Bunun üzerine Hatiçe Bacı,

-Vay aklın da sevem seni de der ve kardeşinin boynuna sarılır. Sabri Dayı buna ilave olarak.

-Aman bacı kimseye söylemeyesin bu iş ciddi, bildiğin gibi değil der. Hatice bacı sevinerekten doğru komşusu Numan Amca’nın yanına gider (Numan Amca ise zamanın belediye meclisinde üye, keçilerin kaldırılması için birlikte karar alınmış) ve komşusuna,

-Nömen Efendi sende goyun posti var mi?

-Ne edeceksin gız diye karşılık verir. Hatiçe Bacı,

-Sabri dedi ki kimseye söyleme. Hatiçe bacı bakar çaresi yok, durumu anlatır.

-Goyun postini geçilerin sırtına geçürüp davara gatajağım der. Numan Amca gülmekten konuşamaz, olay kısa zamanda Ağın’da duyulur.
 
YONCA TOHUMU
Çuhadargilin Sabri Dayı Zıraat Dairesinde çalıştığı yıllarda, Sabri Dayıyı tanıyan ve köyünde uyanık olarak bilinen bir köylü vatandaş yonca tohumu almak üzere Ağın’a gelir ve Sabri Dayanın yanına uğrar. Ondan Yonca tohumu ister ve Sabri dayı da o anda jeton düşer, yonca tohumunu vermek istemez, yonca tohumunun bittiğini bir hafta sonra geleceğini söyler. Bu arada Sabri Dayı üşenmeden inşaat telini alarak, penseyle küçücük tohum şeklinde doğrar ve küçük bir kese kağıdına kor, Köylü vatandaş bir hafta sonra tekrar Sabri Dayının yanına uğrar. İçi yonca tohumunu andıran, küçücük tellerle dolu kese kağıdını alır ve ağır olduğunu hissedince,

-Bu nasıl tohum ağır Sabri Dayı!... Diye sorar, Sabri Dayı’da

-Bu tohum yeni üretilen Amerikan malı der. Köylü vatandaş ikna edilmiş bir vaziyette köyüne döner. Hazırlamış olduğu tarlasına tohumu eker, belli bir süre bekler tabii ki tohum bitmez, üzgün bir durumda tekrar Ağın’a gelir ve soluğu Sabri dayının yanında alır.

-Bu ne biçim tohum? Bitmedi der. Sabri dayıda ciddi ve ikna edici bir tavırla,

-Bu tohumun özelliği bu sene bitmez, seneye fışkırır diye karşılık verir.

 
*(Bu fıkralar bahse konu Sabri Baykut’un oğlu Mahir Baykut’tan derlenmiştir. Derleme: A.Remzi Erdoğan)